Uszczelnianie studni

Jednym z najważniejszych parametrów użytkowych wszystkich studni jest ich szczelność. Każde przenikanie cieczy, czy to infiltracja wód gruntowych i przenikanie wody opadowej do wnętrza studni, czy to eksfiltracja cieczy z wewnątrz studni do wód gruntowych, może prowadzić do zniszczenia elementów konstrukcyjnych, a także skażenia środowiska naturalnego. Odpowiednie uszczelnianie studni zapewnia utrzymywanie jej w dobrym stanie technicznym i eliminuje konieczność wykonywania napraw czy mierzenia się ze skutkami zanieczyszczeń.

Obszary występowania przecieków

W przypadku każdej studni istnieje kilka obszarów, które są szczególnie podatne na powstawanie przecieków i na których powinny koncentrować się starania zmierzające do utrzymania szczelności studni. Są to miejsca, gdzie stykają się ze sobą różne elementy konstrukcyjne oraz te, w których studnia jest połączona z innymi instalacjami.

Połączenia kręgów

Przede wszystkim nieszczelności mogą powstawać w miejscu łączenia kręgów. Może to wynikać z niedokładności wykonania elementów studni, nieprecyzyjnego montażu czy z przemieszczenia się studni wskutek osiadania. By temu zaradzić, pomiędzy kręgami stosuje się gumowe uszczelki. Powszechnie używane do uszczelniania studni są dwa typy uszczelek: uszczelki klinowe oraz samosmarujące. Uszczelki klinowe, ze względu na swój kształt, pomagają także przy montażu samej studni, ponieważ ułatwiają zachowanie symetrii osiowej, sprzyjając trafianiu kręgów w odpowiednie położenie. Uszczelki samosmarujące dzięki temu, że zawierają w swym przekroju wypełnione pastą poślizgową profile, eliminują konieczność jej stosowania przy nakładaniu kolejnych kręgów. Ta cecha ich budowy sprawia, że dbają o uszczelnianie studni także w razie przesunięć gruntu, gdyż są w stanie elastycznie zmieniać kształt w nieco większym zakresie.

Połączenia z zewnętrznymi instalacjami

Kolejnym ważnym punktem z perspektywy uszczelniania studni są miejsca połączenia kręgów z dochodzącymi z zewnątrz rurami. Najczęściej takie połączenia są wykonywane na poziomie kręgów dennych, dla rur dochodzących do kiniety, a także na przykład przy przyłączach kaskadowych. Za szczelność połączenia przejścia rury doprowadzającej i kręgu studni odpowiadają uszczelki wlotowe. Najczęściej stosowane są dwa rozwiązania, pierwsze polega na tym, że uszczelki są montowane już na etapie produkcji kręgu, drugie opiera się na stosowaniu uszczelki oporowej, nakładanej bezpośrednio na otwór. Niezależnie od stosowanego rodzaju, uszczelki wlotowe muszą być przystosowane do radzenia sobie z działaniem dużych sił bocznych, związanych z możliwością osiadania studni oraz działaniem nacisku samego gruntu.

Otwory rewizyjne

Włazy studni kanalizacyjnych są elementami wystawionymi na bezpośrednie działanie warunków atmosferycznych i są miejscem, którym do wnętrza studni mogą się z zewnątrz przedostawać różnego rodzaju ciecze, także te niosące ze sobą inne materiały, na przykład szlam. Włazy są też rejonem, przez który do otoczenia mogą przedostawać się opary z wnętrza studni. Rozwiązaniem problemu szczelności włazów jest stosowanie do nich odpowiednich uszczelek przy pokrywach.

Firma Lender oferuje produkty do uszczelniania studni, między innymi wykonane z mieszanki gumowej, spełniającej wymagania normy PN-EN 681-1:2002, uszczelki wlotowe studni kanalizacyjnych oraz pierścienie gumowe do włazów kanalizacyjnych.

Uszczelka wlotowa studni kanalizacyjnej

Uszczelnienia wykonane są z mieszanki gumowej spełniającej wymagania normy PN-EN 681-1:2002

Uszczelnienia wykonane są z mieszanki gumowej spełniającej wymagania normy PN-EN 681-1:2002